Lekkere Natte Doos

Vette Kut Neuken

Thaise ontvangt prive ontzettend dikke ochtend lul

Geile thai massage 50plussex

Ook niet als het vervolg een zoveelste les in seksuele voorlichting was. Dan trok hij mijn broekje en onderbroekje uit, streelde mijn piemel en balletjes tot ik een kanjer van een erectie kreeg en legde hij me bv. Hij leerde en toonde me hoe ik bij het wassen van mijn piemel de voorhuid moest achteruit trekken om de eikel te reinigen wat toen eerder pijnlijk overkwam. Hoe de teelballen werkten en welke functie ze hadden, en welke de rol van de piemel was in het krijgen en verwekken van kinderen.

Die herhaalde masturbaties want daar kwam het op neer leiden echter nog niet tot een zaadlozing, hoogstens tot wat voorvocht dat vrij kwam. Ik vond het niet echt onaangenaam, maar wel heel verwarrend.

Verder dan dat is hij nooit gegaan. Na afloop werd mijn grote straf altijd kwijtgescholden. Dat overkwam ook anderen, en onder elkaar werd daar wel eens over verteld, maar dat het eigenlijk kindermisbruik was werd door niemand zo benoemd. Ik was toen 12, 13 jaar, terwijl ik pas laat begon te puberen. Ik bleef dus lang volledig onbehaard, en ik was al ruim 14 jaar toen dat veranderde en ik ook mijn eerste orgasme kreeg.

Het was in Binche, waar ik op vakantie was op de boerderij van nonkel Marcel, en ik had net een brief van thuis gekregen waarop een postzegel kleefde met de afbeelding van Maria met kind. Met enige fantasie kon je misschien wel het piemeltje van Jezus zien, want het was in elk geval duidelijk dat hij geen pamper droeg. Bij het eindeloos staren naar dat potlooddunne streepje dat Jezus piemel moest voorstellen, begon ik te fantaseren, en voor het eerst zèlf te masturberen en op bescheiden wijze klaar te komen.

Dan mochten ze alleen maar het wijdbeense turnbroekje van het college aanhebben, zonder onderbroekje, en moesten worstelen volgens de regels van de kunst, tot een van beiden met beide schouders tegen de grond werd gedrukt.

Ondertussen lag de Poeper zelf ook tegen de grond om scheidsrechter te spelen, genietend van het spektakel dat zich door de openstaande broekpijpjes voor zijn ogen afspeelde. En de winnaar mocht nadien nog even bij hem op schootje komen uitrusten…. Aangezien ik zeker geen vechtersbaasje was is dat me slechts één of twee keer overkomen. Misschien is het nu het gepaste moment in mijn verhaal om even het onderwerp pedo-priesters aan te snijden.

Voor mij staat het vast dat het niet zo is dat veel priesters pedo geworden zijn als alternatief voor het celibaat bv. Zoals ook mij bijna overkomen is. Ik ben zeker dat — mocht ik echt priester geworden zijn — ik dezelfde problemen zou gekend hebben als veel lotgenoten. Dezelfde moeilijkheden als gevolg van dezelfde mogelijkheden….

Noem het gerust slachtoffer , hoewel ik mezelf niet echt slachtoffer voelde toen het mij overkwam. Wie dan als opgroeiende jongen die vreemde gevoelens bij zich herkende had geen betere uitweg dan op zijn beurt te kiezen voor het priesterschap. Het gezag was groot, en de onderdanigheid en onmondigheid van de kinderen was recht evenredig.

De missies boden zelfs nog betere opportuniteiten! Voor mij staat het wel vast dat de kerk van veel praktijken op de hoogte was en ze ter bescherming van het instituut veelal met de mantel der liefde bedekte. Anderzijds werd kindermisbruik 50 jaar geleden helemaal anders beoordeeld dan nu. Onder invloed van de gewijzigde tijdsgeest komen nu de schandalen uit de naoorlogse jaren naar boven, maar het is mijn overtuiging dat hetzelfde probleem zich al vele decennia eerder voordeed, maar doodgezwegen bleef.

Hoewel ik reeds lang ronduit anticlericaal ben, ben ik er wel tegen dat de kerk miljoenen schadevergoeding moet betalen aan slachtoffers van toen.

Dat priesters individueel aangesproken en veroordeeld worden, indien het strafrechterlijk niet meer kan, dan via een burgerlijke procedure, daar ben ik het wel mee eens. De verjaringstermijn voor misdrijven tegen kinderen mag voor mij zelfs volledig afgeschaft worden, precies omwille van hun onmondigheid ten tijde van de feiten. Maar geld maakt geen vroegere situaties ongedaan, en tenslotte betreft het geld dat finaal van gelovigen afkomstig is die er op een andere manier goed mee wilden doen.

Er zijn nog noden genoeg in de wereld waarvoor hetzelfde geld op meer urgente manier zou kunnen aangewend worden. Wel blijft het schijnheilige contrast tussen woord en daad van die pedo-priesters absoluut schandalig, en het is het eerste waar ze allemaal zeer indringend zouden moeten mee geconfronteerd worden.

In het laatste jaar van het lager internaat zat ik in de vierde latijns-wiskunde, en ik was een goede doorsnee leerling. De opkomende puberteit en alles wat er bij hoort, veranderde mijn leven echter grondig. Eindelijk wist ik echt wat zeggen bij het wekelijks biechtscenario.

X aantal keer onkuisheid bedreven, alleen en met mezelf…. Het kon me elk uur van de dag overkomen. Er waren prikkels genoeg, zelfs op dat stomme college. Een van de gevaarlijkste prikkels was het Latijns-Nederlands woordenboek, waar de vertaling van een inmiddels vergeten Latijns woord dat begon met de letter M betekende: Vrouw die houdt van jonge gladde slaafjes… Vrouw die houdt van jonge gladde slaafjes… Terwijl ik die woorden murmelde opende zich een hele fantasiewereld voor me, en naarmate ik mezelf met het uiteinde van mijn lineaal onder de studiebank beroerde, hoe duidelijker die fanatasie en hoe groter mijn erectie werd.

Een mooie blanke vrouw met kleine borstjes, werd omringd door een aantal nubische slaafjes, naakt of enkel omgord met een piepklein lendendoekje. Ze moesten de vrouw strelen of koelte toewuiven met een palmtak. Er was overvloedig water, wijn en vruchten. De slaafjes mochten er pas van nippen als ze de vrouw voldoende hadden gestreeld en bevredigd…. Zelf streelde de vrouw haar gladde slaafjes zo dat de kleine erecties van hun jongenslid voortdurend actief rechtop bleven. Slaafjes die niet voldeden werden genadeloos vervangen….

Het was mijn favoriete masturbatiefantasie in die jaren, en daarin speelde de vrouw evenzeer een rol als de jonge gladde slaafjes zelf. Ik kon op beiden verliefd zijn, beiden kon ze ook mijn erotische fantasie tot ongekende hoogtepunten brengen. Wat een schitterend woordenboek was dat! Geen enkel ander schoolboek werd door mij ooit meer geraadpleegd.

Mijn religieuze gevoelens waren er wel nog, maar werden misschien wel overschaduwd door het werk van de duivel in mij. Anderzijds was seks en vrouwen voor de klasmakkers rondom mij een even dagelijkse bekommernis als mijn fantasieën het waren voor mij.

Op het internaat circuleerden vanaf die tijd soft porno en blootboekjes naar hartenlust. Een één keer kreeg ik een regelrecht pedofiel tekstboekje in handen van iemand die blijkbaar gelijkaardige gevoelens had.

Het ging over de bijzonder opwindende tentavonturen van jonge jongens op scoutskamp. Het was meer dan genoeg om mijn fantasie nieuwe voeding te geven en mijn verwarring nog groter te maken.

Soms was er wel een langere periode waarin ik tegen deze gevoelens en daden probeerde te vechten. Gebed, ascese, volop bezig zijn met andere dingen en de biecht moesten me helpen om bv. Ik wist dat indien het me lukte, dan een onverwachte natte droom zou komen, een spontane zaadlozing die niet zelf opgewekt werd, maar daarom niet minder hevig of fantasierijk was, en voor alle duidelijkheid, die moest je niet biechten. Later werd me gezegd dat je aan je erotische dromen het best je eigen geaardheid kunt herkennen..

Die droomjongetjes hoeven er alleen maar voor te zorgen dat ik niet wakker wordt vooraleer ik heel eventjes een glimp van hun naaktheid kan opvangen, en dit eigenlijk altijd zonder echt seksuele activiteit. Terwijl die seksuele interacties veel duidelijker aanwezig waren en zijn wanneer er door satan vrouwen of meisjes worden opgevoerd….

Toen ik jaar was gebeurde er iets mysterieus bij ons thuis. Allemaal onze beste kleren aan, vader en moeder centraal. Ik vertoonde reeds enkele slungelige pubertrekjes.

Mijn broer oogde kwajongensachtig zoals altijd, en de meisjes met hun favoriete pop oogden zelfs nog braver dan ze in werkelijkheid al waren. Er werd weinig uitleg verstrekt. Wat later vernam ik dat moeder naar de kliniek van Kortrijk moest om zwaar geopereerd te worden: In de tijdsgeest van toen werd daar heel weinig over gezegd, en nog veel minder getoond.

Wel hoorden we soms zijdelings vernoemen dat Anneke X of Rosa Y ook op dergelijke manier geopereerd werden, en dikwijls werd er bij verteld dat een jaar later bleek dat ze het niet gehaald hadden. De sfeer thuis voelde bedrukt aan, en aan ons kinderen, werd eigenlijk rechtstreeks nooit iets verteld.

Zowat een jaar later werd ik onverwacht bij moeder op de voûte groepen. Ze weende verschrikkelijk en liet me voor het eerst het bijzonder zware litteken van de operatiewonde zien. Ze vroeg me om veel voor haar te bidden, omdat ze nog zo graag wou meemaken dat alle kinderen konden afstuderen. Ze vertelde er echter ook bij dat ze eigenlijk in plaats van gehuwd te zijn veel liever nonneke of ongehuwde meid bij een pastoor was geworden. Nog steeds maar heviger wenend vertelde ze tenslotte dat vader van haar dingen wilde die ze niet kon opbrengen, en dat hij seks met haar wilde die ze niet aankon, maar dat hij wel zijn verlangens tegen haar wil in doorzette.

Ik stond perplex, en wist als naiëve wereldvreemde jongen van 15 helemaal niet wat antwoorden , of hoe ik daarop moest reageren. De verwarring in mijn hoofd was enorm. Ik weet het niet goed meer, waar wellicht heb ik geantwoord dat ik inderdaad veel voor haar zou bidden en ik heb woord gehouden , en dat ze best eens met vader samen kon praten met de dokter over dat onderwerp.

Wel heb ik er gedurende jaren een wat vreemde kijk tegenover vader aan overgehouden, en een nog meer meelijdende houding tegenover moeder. Blijkbaar was het toch niet altijd rozengeur en maneschijn tussen hen beiden….. Moedertje, moedertje, wat heb jij ook een zwaar en lastig leven gehad… Moeder heeft haar borstamputatie nog meer dan 45 jaar overleefd, maar ondertussen heeft ze wel nog veel andere zware operaties ondergaan, teveel eigenlijk om in dit bestek allemaal te vernoemen.

Maar dit gesprek op de voûte was zeker een van de meest bevreemdende ervaringen uit mijn puberleven. Rond de kerstperiode kwam er een tekst rond het kerstgebeuren, waarin het woord circumcision besnijdenis voorkwam. Ik kende dus die vertaling wel, maar ik had er geen flauw idee van wat een besnijdenis precies was. Dus vroeg ik het. Algemene hilariteit in de klas, en ik kreeg 4 blz.

Daarmee wist ik echter nog steeds niet wat een besnijdenis was. Kunt U dat dan toch niet even uitleggen? Ik schreef mijn straf en zocht het op, ik had wel degelijk iets bijgeleerd, maar de wraakgevoelens om zoveel onrecht bleven sluimeren…. Drie jaar later, retorica, laatste jaar van het middelbaar, met twee semesters. Jaar ook van het maturiteitsexamen dat evt. Dag van het examen Engels met Kerstmis.

Die examens gebeurden altijd onder toezicht van een vreemde leraar. Bleek die leraar toch wel Mr. Debakker te zijn, die me drie jaar eerder zo onrechtvaardig had gestraft! Debakker trok helemaal wit weg. En bovendien heb ik dat maturiteitsexamen toch niet nodig want volgend jaar ga ik naar het klooster.

Ik verliet de klas, riep nog eens good luck naar de klasgenoten en trok naar de sportvelden om af te koelen. Het heeft me nog een flinke preek van de collegedirecteur opgeleverd, maar naar verluidt heeft Mr.

Debakker ook zijn lesje gekregen. Eind goed, al goed zou ik zeggen. Dat laatste jaar was ik trouwens bondsleider van de K. Ik kon me net iets meer permitteren dan veel andere studenten. Met de besnijdenis anekdote heb ik een sprong van drie jaar gemaakt. Ik was ondertussen dus verhuisd van het klein internaat naar het groot internaat drie laatste jaren van de humaniora , en De Poeper werd een jaar later overgeplaatst naar het meisjeslyceum O. Het was niet alleen voor mij, maar ook voor veel andere internen een onuitgesproken vraag hoe hij daar aan zijn trekken zou komen.

In mijn leven waren de belangrijkste evoluties dat ik na het veranderen van het internaatsregime terug op mijn parochie naar de Chiro kon. Wat een paradijs was dat zeg! Het aantal knapen jongens van jaar in de lokale chiro verdubbelde op minder dan een jaar. Op zaterdag èn zondag waren we altijd samen bezig. We bouwden zelfgemaakte burchten op de Chirozolder, bosspel, fietstochten en avonturentochten wisselden elkaar af. Als ik thuis was, zat de koer van ons huis altijd vol jongentjes, en we waagden ons aan de meest fanatasierijke tochten en spelletjes, waarvan het jaarlijkse kamp natuurlijk het hoogtepunt was.

Ik was hèèl graag gezien, en uiteraard was dat ook wederkerig. Mijn absolute favorieten waren de broertjes M. Vader Michel was enigszins gehandicapt, en runde samen met moeder Paula een kruidenierswinkeltje, waar ik zoveel mogelijk naar toe ging. Het gezin telde 6 ZES! Als het ene favorietje begon te puberen, stond zijn opvolgertje gegarandeerd klaar. Ik had hem wel 24 uur per dag, 7 dagen op 7 bij me willen hebben, maar dat lukte natuurlijk niet.

Hij heeft natuurlijk wel dikwijls bij me schootje gezeten, we hebben eindeloos gestoeid , ik heb zijn geurige jongensharen en zijn halsje subtiel gekust, maar eigenlijk was er nooit iets meer aan de hand.

Ook bij de andere jongens niet trouwens. Tot mijn grote ontgoocheling heb ik hem ook nooit naakt gezien. Ik kon hem alleen maar helemaal naakt voor mij dromen…. Toch was mijn geaardheid wellicht niet iedereen ontgaan. Vele jaren later zei één van mijn knapen me ooit: Smette was één van de twee eerste leiders in onze Chirogroep en is inmiddels overleden.

Hij was ook een later veroordeelde pedofiel, maar zelf heb ik als kind onzer zijn leiding nooit iets verkeerds ervaren, anderen wellicht wel, want op een bep. Bij enkele andere mooie jongens had ik ooit wèl het voorrecht ze heel even naakt te mogen aanschouwen. Elk jaar moesten we natuurlijk bij elk van onze knapen een huisbezoek brengen in voorbereiding van het jaarlijkse kamp. Uitleg verstrekken over één en ander, en finaal was het ook de bedoeling hen te mogen inschrijven en de betaling te ontvangen.

Eén van die bezoeken was bij de familie Lippens, in die tijd één van de enige echte villabewoners van de parochie. Terwijl ik met Hermans moeder bezig was kwam Herman een 12 jarige beauty ineens poedelnaakt vanuit de badkamer de living ingehuppeld.

Zoals het in die middens hoorde, kwam hij beleefd maar ongegeneerd goedendag zeggen en een hand geven, om zich daarna in een intussen aangereikte handdoek te kunnen verhullen. Ik heb ook eens enkele jongetjes naakt kunnen bewonderen bij een spelontmoeting met een naburige chirogroep.

Ik had afgesproken met leider Daniel van V. De eerste keer werd het een binnenprogramma, gezien het bar slecht weer was. Eén van de opdrachten die Daniel bedacht had, was dat van elke afdeling 5 jongens met de kleren die ze aan hadden een zo lang mogelijk touw moesten vormen geen touw eigenlijk, maar wel een aaneengesloten klederlijn.

Algauw stonden daar tweemaal vijf jongetjes in hun onderbroekje te paraderen, maar er was nog geen winnaar bekend. Wie won weet ik niet meer, maar ik vermoed dat leider Daniel zijn doel had bereikt…. Hij is trouwens daarna ook nog naar het klooster gegaan. Op het college internaat was ik weliswaar leider van de jongknapen en bondsleider van de K.

Elke activiteit moest op voorhand aangevraagd en goedgekeurd worden, , de proost was bijna bij elke activiteit aanwezig , er was geen contact met het thuisfront, en buiten de K. Die uitbundige chirosfeer was er dus zeker nooit aanwezig.

Ik heb slechts één erotisch getinte ervaring uit die periode. Op zekere keer was ik na een activiteit het lokaal aan het opruimen met één van de jongknapen…waarvan ik wist dat hij geen onderbroekje droeg. Toevallig — en buiten mijn weten — zat hij plots vol belangstelling te bladeren in een uitgave van Paris Match, die er mogelijks na een recente papierslag was blijven rondslingeren. Vrouwen liepen er volledig naakt, mannen en oudere kinderen droegen er een peniskoker. Het woord peniskoker was hem duidelijk niet bekend.

Zonder verder commentaar begon hij lachend een blad papier puntig in de vorm van een peniskoker te rollen, plooide het puntje over om de vorm min of meer samen te houden, trok zijn broekje omlaag en plantte de zelfgemaakte peniskoker op zijn inmiddels rechtopstaande schitterende piemel. Hij begon er al lachend en gek doend even mee te paraderen, tot het kunstwerk helemaal zijn vorm verloor, en hij nonchalant terug zijn broekje optrok….

Gelijkaardige eenmalige ervaringen zal ik zeker nooit vergeten, met het risico dat ik — als ik ooit Alzheimer patiënt zou worden- alleen daar nog over zou spreken…..

Ondertussen naderde ik het einde van mijn humaniora. Voor het toenmalige PMS moesten we uitgebreide testen ondergaan , in voorbereiding van een latere beroeps- of studiekeuze. Ik herinner me nog dat mij werd meegedeeld dat ik percentiel haalde het absolute maximum dus op vlak van sociale ingesteldheid, en dat, samen met mijn behoorlijke resultaten in Wiskunde, wetenschappen en Latijn leidde tot de conclusie dat er geen geschikter studieadvies kon gegeven worden dan de studies geneeskunde aan te vatten.

Maar ik had mijn twijfels. Een beetje aangemoedigd door mijn moeder ook wel, en evenzeer door mijn vriend en zijn ouders koos ik uiteindelijk om toch maar naar het klooster te gaan bij de Paters Xaverianen. Naarmate september naderde, voelde ik mij er echter minder en minder goed bij.

Ik besefte eigenlijk toen reeds dat ik een verkeerde keuze maakte, en dat ik bv. De chiro nooit zou kunnen missen…. De laatste augustusdag van was het zover. Eigenlijk herinner ik me weinig details van die eerste dagen in het klooster.

We reden met de auto van thuis tot even buiten Leuven. Ik weet niet eens meer wie er allemaal mee was. Heel wat zaken zoals soutane, speciale grijze hemden en kostuum, priesterboorden, brevier, enz…. Hoeveel heb ik nooit geweten. Pas vier maanden later, met tweede Kerstmis zouden we voor het eerst voor één overnachting! Het eerste jaar was het noviciaat. Novicenmeester was pater P. Er was niet alleen het noviciaat met zijn eigen recreatie- en leefruimte, maar ook het scholastikaat filosofofie, waar in die tijd heel veel aspirant-paters de studies volgden aan het CKS Centrum voor Kerkelijke Studies in Leuven of aan de universiteit.

Sommigen — zoals ik zelf van het tweede jaar - volgden ook een combinatie van opleidingen aan beide instituten. Maar niet dat eerste jaar dus, dat moest dienen om getraind te worden in bidden en werken Ora et Labora , in het leren van de regels en de geschiedenis van de Orde, in broederlijke omgang met elkaar, in gehoorzaamheid en ascese.

We sliepen in kleine maar propere kamertjes op het vierde verdiep van dit groot gebouw. Ze waren wellicht slechts enkele jaren eerder gebouwd en ingericht. Er was een lavabo, bureautafel, een boekenkast en een gewone kast met opklapbed.

WC en douches waren er op de gang. De scheidingswanden tussen de kamers bestonden uit gyprocplaten zonder bijkomende geluidsisolatie. Persoonlijke bezittingen hadden we eigenlijk niet althans niet dat eerste jaar. Over geld beschikten we niet we konden trouwens nooit alleen buiten , de kamerdeur mocht niet op slot, brieven In of uit werden altijd eerst gelezen, en de dagindeling was vrij strak en sober, maar niet onmenselijk.

Het eten was altijd vrij verzorgd, en op feestdagen zelfs echt feestelijk! Er was een broeder kok, die assistentie had van Leona, een kokkin uit Leuven, wiens zevenjarig tengere zoontje op woensdagnamiddag, tijdens het weekend en het schoolverlof ook op het grote domein ronddwaalde en er zich stierlijk verveelde.

Ik heb er nooit echt contact mee gehad. Patatten schillen voor de meer dan zestig bewoners, en afwassen was vooral werk voor de novicen. Gezien ik tijdens het noviciaatsjaar een paar keer wekenlang met een voet in het gips zat na het voetballen was vooral patatten jassen mijn karwei bij uitstek.

Op het kloosterdomein bevond zich ook een door buitenstaanders uitgebate kleinveeslachterij, waarboven zich een ruime hooizolder bevond. De slachter had twee leuke zoontjes van toen zowat elf en acht jaar oud, die ook regelmatig op het domein vertoefden en waarmee ik echt wel heel wat gezellige, speelse en leuke maar toch wel onschuldige uurtjes heb doorgebracht. Er was ook een grote maar absoluut saaie bibliotheek, een paar ontvangstkamers voor gasten, en op het eerste, tweede en derde verdiep bevonden zich de megagrote kamers van de gevestigde paters-professoren.

Dat eerste jaar probeerde ik echt wel heel volhardend een modelnovice te zijn, en in de ogen van de novicenmeester was ik het wellicht ook. Ik probeerde me volledig toe te leggen op studie, gebed, en ascese waaronder ik vooral het bitterharde gevecht tegen het masturberen klasseer. Mijn beste vriend binnen de novicen was Bob Evers, een schitterende kerel waarmee ik nog steeds goed contact heb.

Met tweede kerstdag mochten we voor één overnachting naar huis. Het was een hele reis, met de trein van leuven naar Brussel, dan tot in Brugge, en dan twee keer veranderen van bus om eindelijk thuis te komen. Ik voelde me totaal wereldvreemd. Bovendien was ik gekleed in een grijs kostuum met kruisje en grijs hemd met priesterboord. Toen ik van de bus stapte was de eerste persoon die ik tegenkwam Mr. Verbeke, directeur van de lagere school. Ik was nog een tiener, en zonk bijna in de grond van schaamte, of in elk geval van onwennigheid.

Thuis was er natuurlijk van weerskanten veel te vertellen, maar het onwennige bleef eigenlijk ook daar hangen. De misgezangen heb ik er meer uit plichtsgevoel dan uit overtuiging wel luidop meegezongen….

Na dat eerste trimester versoepelde het regime vrij snel. De dure soutane, die voordien onze dagelijkse klederdracht was, werd niet langer verplicht.

Oef, wat een ontlasting zeker voor ik die als kind dacht dat soutanedragers geen ontlasting kenden…. Met Pasen mocht ik zelfs reeds mijn chirouniform en fiets meebrengen met de trein, want ik kreeg toelating om de leiding te versterken in de Chiro van Bierbeek, waar ik de Kerelswerking onder mijn hoede kreeg. Gans die tijd kreeg ik minstens éénmaal per week een brief van Paul of Luc M.

Ook mijn zussen schreven me regelmatig, en uiteraard antwoordde ik telkens vroom en gepast. Alle inkomende en uitgaande brieven werden wel nog steeds gelezen. Als beloning voor mijn inzet mocht op zekere dag een delegatie van de chiroleiding van onze parochie op bezoek komen en een nacht overnachten op de hooizolder.

Veel details herinner ik me er wel niet van. En wat nog meer bijzonder was, was dat Luc M. Bij een andere gelegenheid, zelf en alleen bij mij op bezoek mocht komen, precies omdat onze wederzijdse wekelijkse briefwisseling zo vroom en bemoedigend was. Dat bezoek herinner ik me wel nog. Ik mocht mee om hem af te halen aan het station in Leuven. Toen het echter tijd was om te gaan slapen, zei hij dat hij zich wat misselijk voelde, en vroeg of hij bij mocht slapen.

Daar was uiteraard in het kleine opklapbed nauwelijks of geen plaats voor. Pas toen hij bleef aandringen ging ik akkoord. Toen hij zich tot op zijn ondergoed uitkleedde om bij mij te komen slapen wist ik niet waar ik het had. Nooit eerder was ik immers zo hevig op een jongentje verliefd geweest als op hem. Hij was zo ongelooflijk mooi, lief en vertrouwend dat het mij volledig onwerkelijk leek dat dit schattig jongentje de nacht bij mij in dit veel te smalle bed wilde doorbrengen.

Bovendien was ik zeer beducht voor de bewoners van de kamers naast mij, gezien de kamers wel extreem gehorig waren. Ik maande hem aan uiterst stil te zijn, want ik kon me moeilijk voorstellen welke problemen het zou geven mocht uitlekken dat we de nacht samen hadden doorgebracht.

Ik heb de ganse nacht geen oog dichtgedaan en voortdurend in stille bewondering blijven genieten van zijn rustige en rustgevende, vertrouwde en vertrouwen gevende aanwezigheid.

Toen hij rustig bleek te slapen heb ik het echter niet kunnen laten hem boven zijn onderbroekje voorzichtig te strelen en te bevoelen…Eigenlijk was het de eerste keer dat ik ooit tegenover een jongetje in fout ben gegaan…. Niemand heeft me ooit over die nacht aangesproken, en het is ook de allereerste keer dat ik er, met gemengde gevoelens weliswaar, iets over zeg of schrijf…. We bleven daarna regelmatig met elkaar schrijven, en daarna heb ik Luc voor het eerst teruggezien enkele jaren later, toen we reeds voor een langere periode naar huis mochten en ik op bezoek ging bij hem thuis.

Moeder Paula vertelde me dat Luc juist een blindedarmoperatie had ondergaan en in het ziekenhuis lag. We zijn samen bij hem op bezoek geweest. Hij had nog steeds dezelfde verfijnde trekken, en was ook nog altijd even lief. Maar toen hij op aangeven van zijn moeder zijn wonde toonde, merkte ik dat hij reeds schaamhaar had.

De betovering was op slag verdwenen…… Ik spring uiteraard een beetje van de hak op de tak, maar reeds vanaf Pasen in het noviciaatsjaar werd alles duidelijk minder streng. De dag bestond nog altijd voor het grootste deel uit bidden, studie, karweien doen, sportactiviteiten of klussen doen in groep, maar niet meer zo sterk afgelijnd. Het was zowat 8 km. Niet de leeftijdsgroep waarop ik verliefd zou kunnen worden, maar ik vond het beter zo.

Ik deed het er zo goed dat de werking van mijn afdeling al gauw model stond voor de kerelswerking in de ganse streek. En voor het eerst viel ik blijkbaar zelfs bij een meisje in de smaak.

De waardering vanuit de pastorij bereikte trouwens ook mijn oversten. Ik beschikte over veel tijd om activiteiten te plannen en uit te werken, en voor alles wat ik nodig had werd gezorgd. Ook met enkele ouders en medeleiders bouwde ik een goede band op.

Het was echt wel een sterke chirogroep. Toen ik maandelijks een gespreks- en ontspanningsavond organiseerde met leden van een jeugdclub in Brussel, gold dat over gans Brabant als een modelactiviteit om stadsjongeren en plattelandsjongeren samen te brengen. De chiro draaide er op een bijzonder laag pitje, enkele jongetjes van de meest uiteenlopende leeftijden kwamen er wekelijks langs om er wat rond te hangen of te sjotten in een reeds jaren afgedankt schooltje.

Slechts enkelen hadden een chirouniform. Ik had er assistentie van Bert, een jonge kerel van nauwelijks 15 jaar die er meer dan zijn best voor deed. We werden goede vrienden en bleven het tot vele jaren na mijn later huwelijk. Dan gaf ik hem een klinkende zoen en een dikke knuffel, maar hij was omzeggens nooit van me weg te slaan. Met een vijftal van die gasten zijn we trouwens ooit eens een paar dagen naar mij thuis geweest.

Van vader en moeder mochten we samen op de voute slapen, deels in hun bed, deels op een veldbeddetje ernaast. Naast mij sliepen in bed Mark S langs de ene kant en lieverdje Ferdy langs de andere kant. Ik heb hem de ganse nacht niet aangeraakt, hoewel de kans en verleiding groot was. Ferdy echter begon op een bep. Op het klooster zelf werd alles minder streng en secuur, je kreeg zelfs niet meer onder je voeten als je al eens een mis oversloeg, en studeren deed ik zowel aan het C.

We kwamen dus ook dagelijks buiten en konden ook vrij rondwandelen in Leuven. De tijdsgeest was vrij open op dat vlak. Er verschenen volop boeken over en in sommige films was zelfs kinderlijk naakt te zien bv. Lord of The Flies, de eerdere zwart-wit versie. De kleurenversie uit de jaren negentig was op zijn Amerikaans tegennatuurlijk en liet tegen het oorspronkelijke boek in geen ruimte meer voor blote jongetjes. En in Barnens O en Novocento van Bertolluci bleken zelfs langer durende erecties bij nog onbehaarde jongetjes aan bod te komen.

Maar toen was ik al niet meer in Leuven hoor. In het derde jaar gingen niet alleen mijn studieresultaten, maar ook mijn werkijver pijlsnel achteruit. Mijn geloofsovertuiging smolt als de zon. Leuven was helemaal in de ban van mei 68, en dat zette zich ook volop in het klooster door, want we betoogden gretig mee en hebben evengoed de waterkanonnnen gevoeld als vele andere studenten..

Gewone burgerkledij werd overal de regel. Eén voor één verlieten studenten de orde. Na het derde jaar wist ik zeker dat ik er niet langer zou blijven, maar ik was helemaal niet voorbereid op een nieuw leven.

Ik wilde geen universitaire richting meer beginnen gezien ik die enkel zou aankunnen mits hard te studeren. En ook de hoog oplopende nieuwe kosten voor mijn ouders wilde ik ten allen prijze vermijden.

Ik besloot dan maar van dat vierde jaar een sabbat jaar te maken. Dat laatste jaar werd een memorabel jaar, met zeker één van de meest negatieve ervaringen uit mijn leven en misschien — aansluitend daarop- ook wel één van de meest belangrijke positieve ervaringen die mijn latere leven richting zouden geven. Na Antwerpen werd ik gevraagd om in Brussel in de wijk rond het Noordstation de vroegere chirogroep terug op te starten er was niemand meer van leiding, wel een paar behoorlijke lokaaltjes.

Het noemde chiro, maar van het tiental kinderen dat die eerste keer kwam, waren er tien franstaligen. Ik deed mijn best om ook enkele nederlandstalige kinderen bij de groep te krijgen, en probeerde ze op zondagnamiddag toch op een speelse manier bezig te houden.

Ook daar was de pastoor van de parochie een pater Xaveriaan. Ook daar ging ik meestal van zaterdag op zondag met de fiets naar toe. Op zondagmiddag ging ik met de pastoor iets eten in een frituur, en nooit in mijn leven heb ik lekkerder steak champignon gegeten als daar…. Er waren twee predikanten voorzien, voor hooguit een twaalftal kinderen, franstalige jongens waarvan ik er geen enkele kende. Mij werd gevraagd om de recratieactiviteiten te organiseren en bij hen op de hooizolder boven de slachterij te overnachten.

Hij was de enige Vlaamse kandidaat-communicant maar moest door de pastoor afgehaald worden bij familie in Houthalen. Echt een onweerstaanbaar kereltje!

Gezien hij de enige Vlaamstalige was en zelf geen Frans sprak of verstond, was hij voor een groot stuk op mij aangewezen. Op een bepaald ogenblik staat Guido te plassen tegen een boom en wil ik een foto maken.

Hij poseerde onder de douche een paar keer vrij uitdagend, maar gezien ik een flitslamp nodig had om daar te fotograferen was dat de andere jongens ook wel opgevallen. Een andere jongen trok toen al zijn kleren uit en vroeg me om hem ook zo te fotograferen alles in het Frans natuurlijk. Ik probeerde ze tot rust te brengen, maar nog geen half uur later liepen ze allemaal naakt rond, al roepend en al showend , doen alsof ze elkaar neukten. Ze hadden in elk geval veel meer gespecialiseerde kennis en woordenschat dan ik 10 jaar eerder.

Alleen Guido was nog volledig aangekleed, maar plots vielen ze ook hem aan, en ook zijn kleren werden volledig uitgetrokken. Ostentatief bleven ze me uitdagen om hen en ook Guido in die Kamasutra toestanden te fotograferen, iets wat ik uiteraard niet wilde en niet durfde. Ik kon er niets tegen beginnen, en was vooral bang dat het lawaai zou doordringen tot in de kloostergebouwen of tot bij een toevallige voorbijganger.

Het gebeuren liep totaal uit de hand. De chaos was enorm. Op een bepaald ogenblik heb ik toen mijn fototoestel genomen en ostentatief de film eruit getrokken en volledig bloot gesteld aan het licht, zodat hij vernietigd was.

Nu wordt het echt tijd om te gaan rusten en te slapen. Daarop keerde beetje bij beetje de rust terug,. De meesten trokken hun pyjama aan en vielen finaal in slaap. Wat gebeurd was verontrustte me zeer. Erop rekenend dat het biechtgeheim dat zeker toen echt wel absoluut was verdere problemen kon voorkomen.

De twee laatste dagen bleef echter alles rustig, en ik werd door niemand ooit over het voorval aangesproken. Ik kon het aanbod niet afslaan, en we spraken af de volgende week zaterdag om Toevallig had ik op mijn kloosterkamer nog een bijna nieuw volledig Chirouniform, gekregen van de ouders van een Antwerpse jongen die wellicht een tweetal jaar ouder was dan Guido en reeds uit zijn uniform gegroeid was.

Ik stalde mijn fiets tegen het chirolokaal, en wachtte tot Guido er aan kwam. Ik legde hem uit dat ik voor hem een tweedehands chirouniform had meegebracht en dat hij het tegelijk kon passen. Hij trok echter onmiddellijk al zijn kleren uit, en met een erectie van jewelste begon hij te poseren en te showen bovenop tafel. Het zat hem als gegoten, en hij was er ook echt blij mee.

Hij was juist klaar met het aantrekken van het uniform toen er plots hard op de deur werd gebonsd. Ik deed haastig open en er stond een rijkswachter met combi voor de deur. Ik legde uit dat ik sinds enkele maanden de nieuwe leider was hier, en dat ik voor één van de jongens van uit Antwerpen een tweedehands uniform had meegekregen en dat één van de nieuwe chiroleden het zojuist had aangepast, en dat ik het beter vond om daarbij de deur gewoon op slot te doen.

Guido knikte alleen maar en toonde fier zijn uniform om zo alles wat gezegd werd te bevestigen. Ondertussen legde de rijkswachter uit dat hij hier vroeger ook nog leider van de Chiro was geweest, en het verdacht gevonden had dat er een fiets tegen de gevel stond. Tenslotte vroeg hij of hij nog eens binnen kon zien, maar het lokaal was netjes opgeruimd.

Alleen mijn tas met fototoestel stond er nog, maar daar stelde hij geen vragen over….. Hij was er fier op, en toen hij vroeg of hij er een paar mocht hebben voor zijn vader, heb ik geantwoord dat ik voor zijn pa wel eens een paar mooie gewone vergrotingen zou maken op hout gekleefd , wat ik dan ook gedaan heb. Het fotovoorval zat me echter hoog, en verontruste me ten zeerste over mijn toekomst.

Als die geaardheid echt zo onweerstaanbaar diep geworteld was, dan zou ik vroeg of laat zwaar in de problemen komen, en dingen doen die ik eigenlijk nooit wilde doen. Tenslotte trok ik mijn stoutste schoenen aan en vertelde aan de toenmalige overste, dat ik vreesde echt een pedofiel te zijn, en dat ik raad of behandeling zocht. Pater Van Ekeren maakte in die tijd zelf een doctoraatsverhandeling in verband met homofilie.

Hij was heel begrijpend en behulpzaam. Eerst regelde hij voor mij een consult bij Dr. Senghers, een nederlandse professor psychiatrie, bij wie ik op voorspraak van mijn overste reeds vrij snel een afspraak kon krijgen. Ik moest ervoor naar Rotterdam met de trein.

Hij luisterde aandachtig naar mij, stelde heel wat gerichte vragen en zei dat alleen een Rogeriaanse client-centered gesprekstherapie eventueel iets voor me kon betekenen. Hij zou contact nemen met een daarin gespecialiseerde afdeling aan de universiteit van Leuven, en ik mocht er een paar weken later voor het eerst naar toe. Ik kwam er terecht bij een therapeute, een vrije jonge dame nog, die me uitlegde dat me niets zou opgelegd worden, dat alle gedachten en beslissingen vanuit me zelf moesten komen, dat zij alleen maar zou herhalen wat ik eerder had gezegd en wat haar belangrijk leek, zonder enige toegevoegde commentaar.

Telkens er een belangrijke conclusie genomen werd door mezelf dus zou ze die wel noteren. Ik kon er twee keer per week terecht voor een gesprek van ong.

Ik was een vlotte babbelaar en vertelde er maar op los. Wellicht kwam alles wat ook hier reeds geschreven werd ook daar aan bod. Ik vertelde ook telkens welke aan het onderwerp gerelateerde boeken ik had gelezen, hoe het was verlopen op de chiro, enz… Finaal kwam ik toch wel tot enkele muurvaste besluiten, waar zij zelf helemaal bleek achter te staan. Als ik later in het leven gelukkig zou willen zijn en goed functioneren moest ik eerst en vooral kunnen mezelf aanvaarden zoals ik ben.

Ook als man met een bijzondere — vooral — visuele aantrekkingskracht naar jonge jongens. Mijn pedofiele geaardheid is in de eerste plaats een gave. Het maakt dat ik op een bijzondere manier kan genieten van schoonheid die anderen op een andere manier ervaren. Dit moet je aanvaarden zoals het is en in je leven blijvend een kans geven.

Het kan niet en het mag niet dat je met die gave omgaat op een manier die het allermooiste wat je kent breekt of kapot maakt. Stel voor jezelf grenzen van wat vooral niet kan, en dat is alles wat een jongetje eigenlijk niet wil of nog niet aan toe is. Je moet ook helemaal niet bang zijn om een relatie met een meisje vrouw aan te gaan, want er zit zeer zeker ook een heterokant aan jou.

Het gaat om een soort biseksualiteit met een pedofiele op jonge jongentjes gerichte, vooral visuele component , maar tegelijk is er ook een eerder op de heteroseksuele praktijk gerichte component die ook een kans moet krijgen. Beide componenten kunnen naast mekaar bestaan en een plaats krijgen in je leven, op voorwaarde dat je eventuele partner reeds bij de start van de relatie op de hoogte is en met die dubbele geaardheid kan leven.

Na afloop van die therapie die ongeveer zes maanden duurde voelde ik me enorm sterk en opgelucht. Ik wist dat er een combinatieweg was, en was het bezit van kinderporno wat pas in verboden werd aanvaardbaar gebleven, dan had ik wellicht nooit meer problemen gekend.

Ik was klaar om het klooster te verlaten en een nieuwe weg in mijn reeds bewogen leven in te slaan. Tijdens de laatste maanden van mijn verblijf in Leuven had ik me reeds ingeschreven aan de Sociale School van Heverlee, en er ook een kot gehuurd. Tijdens het groot verlof merkte ik thuis echter ineens een advertentie op in let ledenblad van de Bond Van grote en jonge gezinnen: Het kwam er op neer dat je aan het HISS, verbonden aan het zeepreventorium In De Haan gratis kon studeren en logeren mits part-time te werken in de leefgroepen van de patiêntjes.

Bovendien kon je er nog een extra centje zakgeld mee verdienen ook. Er was een opendeurdag voorzien, waar ik samen met mijn ouders naar toe trok. Het zeepreventorium bleek een zeer grote instelling te zijn in de Duinen en langs de kust van De Haan, waar vele honderden kinderen verbleven, meestal astmapatienten, maar ook kinderen met mucoviscidose of eczema, en een aantal sociale gevallen geplaatst door de jeugdrechter of het jeugdbeschermingscomité.

We werden er goed ontvangen, kregen een rondleiding in de gebouwen, en ook in die ook die van de school. We zagen hoe de kinderen er allemaal voltijds in training liepen en gezien het vakantie was, begeleid en geanimeerd werden door de studenten van de Sociale School.

Het was precies een heel grote chirogroep op kamp. Tot mijn grote verrassing bleek er zelfs een groep jongens naakt in zee te zwemmen! De refterdienst moest verzorgd worden, en tijdens de schooluren van de kinderen kregen ook de studenten les. Er werd verteld dat het er in de Sociale School wel degelijk streng en veeleisend aan toe ging, en dat zowat de helft van de studenten reeds in het eerste jaar afviel, precies omdat de combinatie Les-Studeren en het werk in de groepen toch wel zwaar uit viel.

De leeftijdsgroepen van de kinderen waren afzonderlijk voor jongen en voor meisjes. Onze school zelf was wel gemengd natuurlijk, en er zou ook een levendige studentenclub actief zijn. De studies liepen over drie jaar, waarvan drie maanden stage in het tweede jaar en zes maanden in het derde jaar. De meeste stages werden buitenshuis gedaan, en de school zou wel degelijk kwalitatief en goed aangeschreven zijn.

Toen kregen we nog een bedrijfsfilm te zien. Onvergetelijk voor mij was dat er ook een opname bij zat van een grote groep naakt douchende jongentjes… Mijn keuze was snel gemaakt, en ik was zeker niet bang om hieraan te beginnen, in tegendeel, ik was dolenthousiast!

Bij aankomst, zowat een week later, kregen we per twee studenten een kleine kamer toegewezen. Studeren op de kamer kon. Een van de kamergenoten werkte in schema A, de andere in schema B, zodat bijna altijd een van beiden wisselend vrijgesteld was van groepsdienst , en we ook nooit hetzelfde weekend naar huis konden. De eerste dag mochten we aangeven voor welke leeftijdsgroep we voorkeur hadden. Ik durfde niet te kiezen voor de copains jarigen of de Sioux , gewoon omdat ik bang was mezelf niet volledig onder controle te kunnen houden, zodat mijn gevoelens voor jongentjes misschien wel al te snel zouden duidelijk worden.

Ik koos dus om mezelf af te schermen voor de Beach Boys, leeftijdsgroep van jaar, allen studerend aan de middelbare school ook binnen de instelling en eigenlijk te oud voor mijn gevoelens, gezien op twee uitzonderingen na alle jongens reeds goed voorzien waren van schaamhaar, wat mijn visuele nieuwsgierigheid deed smelten als sneeuw voor de zon.

Het was natuurlijk even wennen, zowel aan de school als aan de leefgroep zeer heterogeen, met ongeveer evenveel Vlaamstalige als Franstalige kinderen. Er waren zwaar zieke kinderen bij en ook kleine bandietjes geplaatst en van uiteenlopend studieniveau. Er heerste een vrij zwaar drill-regime, zeker niet mijn stijl aantreden, silence, afstand nemen met de arm van de jongen voor U, enz…. Na een paar dagen was me reeds opgevallen dat bij de Beach Boys een bloedmooi jongetje rond liep dat volgens mijn inschatting minstens twee jaar jonger moest zijn dan de anderen, en dat hij er qua fysiek voorkomen helemaal niet thuis hoorde.

Ik voelde me zowel geboeid door hem zelf als door zijn situatie. Het kereltje bleef me natuurlijk intrigeren. Hij was Franstalig, en had een aparte kamer. Sommigen hadden een aparte kamer, anderen sliepen per twee, een beetje volgens eigen voorkeur en volgens de bezetting. Het was een ontzettend mooi, maar eerder brutaal jongentje, wat hem nog aantrekkelijker maakte. Hij liet zich helemaal niet doen door zijn oudere kameraden.

Op een bepaald ogenblik besloot ik zijn persoonlijk medico-sociaal dossier eens te gaan inzien wat mocht en zelfs aangeraden werd voor de kinderen van uw groep. Bleek dat hij geplaatst was door de jeugdrechter voor vrij zware feiten, ondanks het feit dat hij inderdaad amper 12 jaar oud was.

Diefstallen, chantage, afpersing en geweld maakten deel uit van zijn erelijst. Een paar dagen later toen ik de avondronde deed, was hij opnieuw poedelnaakt op zijn bed, op zijn knieën gezeten en met beide handen hield hij zijn poepgaatje zo ver mogelijk opengespreid en commandeerde: Ik heb beide feiten nog dezelfde avond gerapporteerd aan de pedagogisch directeur, en na het weekend is hij nooit meer teruggekomen.

Het leven bij de Beach Boys verliep verder vrij aangenaam, ik had er ook jongens waarmee ik heel goed kon opschieten, ook al omdat ik zonder twijfel veruit het best tweetalig was van alle opvoeders-studenten. Op school verliep ook alles prima. Ik werd reeds één van de eerste dagen benoemd tot klasvertegenwoordiger van de eerstejaars toch een zestigtal en als er al eens een probleempje rees, dan deed ik echt goed mijn best om te bemiddelen.

Ook met de leraren, waaronder onderzoeksrechter O. Ik was natuurlijk wel veruit de oudste van ons jaar, hoewel er toch zeker een derde van de nieuwe studenten een mislukt jaar universiteit achter de rug hadden.

Eén van de jongens waar ik het vrij goed mee kon, was Lucas M. Lucas was een heel gevoelig kereltje, ruim 15 jaar oud, met veel heimwee naar huis. Lucas was ook een zware astmapatient. Op zekere avond lag hij op zijn bed lichtjes te huilen, en ik vroeg wat er scheelde. Met zijn hand klopte hij even op bed naast zich, alsof hij wilde zeggen: Ik ging bij hem liggen en legde zijn hoofd op mijn schouder.

Die vorm van intimiteit bracht hem rust en hij begon vrijuit over zijn problemen te vertellen. Hij vertelde onder andere dat hij dacht dat hij eigenlijk homo was.

Ik ging daar ook op in door er bv. De schemering viel in en de intimeit van het gesprek groeide verder, maar werd nergens dubbelzinnig, en onze houding was dat absoluut evenmin. Het was gewoon een fijn persoonlijk moment waarachter niets meer kon of mocht gezocht worden. Ik riep er een andere opvoeder bij, en we slaagden erin de boel terug te kalmeren, maar dezelfde avond nog werd me meegedeeld dat ik de volgende morgen geen moeite moest doen om op dienst te komen, dat Lucas en de groep eerst zouden ondervraagd worden over mijn houding en gedrag, en dat ze daarna zouden besluiten of er al dan niet maatregelen moesten genomen worden….

De dag erop werd me meegedeeld dat uit het onderzoek en de ondervraging van Lucas niets verkeerd was gebleken, maar dat mijn gezagspositie bij de Beach Boys misschien wel aangetast werd, en ze stelden voor om me als opvoeder over te plaatsen naar de copains.

Ik kon mijn oren haast niet geloven. Ik kreeg zomaar mijn overplaatsing naar mijn absolute droomgroep! Voor de rest van mijn studietijd daar op de stageperiodes na natuurlijk vertoefde ik in het mooiste jongensparadijs dat ik me ooit had kunnen voorstellen!

Dit incident met mijn overplaatsing naar de copains werd door mijn ex ten tijde van de ondervragingen rond Timo vertaald als: Wel integendeel, uit de archieven viel o. Indien ik niet totaal onbesproken was gebleven had ik die kans zeker nooit gekregen! Bij de copains viel ik niet alleen terug op een fantastische groep kinderen. Er waren vier slaapzalen met elk een dertigtal kinderen , maar we waren ook een fantastisch team als opvoeders.

Pedro en luc bijv. Pedro was praeses, ik werd vice-praeses, en Luc was cantor. Mijn gemoedsrust is nooit zo groot geweest als die drie jaren, want elke dag — echt wel elke dag - zag ik tientallen schatjes zich douchen en ongeneerd naakt rondlopen.

Er waren wat dat betreft geen taboes in het preventorium, want ook zwemmen in het binnenzwembad onder leiding van de kinesisten , gebeurde naakt. Eén jongetje van mijn slaapzaal viel toch wel heel bijzonder op. X liep als het even kon op de slaapzaal meer bloot dan gekleed rond. Het was echt een naturistische vrije vogel, die de hele dag door de show stal, het liefste dus helemaal in zijn blootje. Geen wonder dat hij uitgroeide tot een echte BV.

Hij mocht nooit naar huis, en kreeg ook omzeggens nooit bezoek. Eén keer, tijdens de kersvakantie, waren er slechts een kleine groep kinderen aanwezig, en vergastte hij ons op een haast professionele stripshow, met alle verleidelijke dansbewegingen er bij, om daarna voor de rest van de avond gezellig in zijn blootje met ons verder te spelen. Ik beloof je X. De jaren in het preventorium waren zeker de allermooiste jaren uit mijn leven tot dan toe.

Toch heb ik er ook een heel nare ervaring meegemaakt die me bijzonder zuur had kunnen opbreken. Noorden van Vlaanderen of Zeeland. Reageren bureel blad onder het nr… Ik kon er immers met niemand ooit eens echt over praten. Ik had het ook over mijn therapie, en uiteraard ook over het droomparadijs waarin ik nu leefde. Groot was mijn verbazing toen ik enkele dagen later in mijn brievenkastje waarin ik trouwens omzeggens nooit enige post ontving een dikke brief terug vond, met….

In zijn brief maande hij me vooral aan voorzichtiger te zijn en niet zoveel van mezelf prijs te geven in een eerste brief aan een onbekende. Tegelijkertijd legde hij uit waar hij werkte en woonde. Hij betrok trouwens helemaal alleen een paviljoentje op het domein van de instelling waar hij werkte, hoogstens meter van het preventorium verwijderd.

Maar verder gaf hij niet veel informatie vrij. Hij legde precies uit hoe en waar ik hem kon vinden, wanneer hij vrij was en nodigde me uit eens bij hem langs te komen. Op de eerste daartoe geschikte avond deed ik dat dan ook. Hij leek me een vijftiger te zijn, en woonde inderdaad in een paviljoentje dat hij helemaal alleen betrok naast de slaapgelegenheden van de kinderen, allemaal tussen 7 en 14 jaar oud. Ook allemaal Franstalig en in verschillende gradaties mentaal gehandicapt.

Hij vond dat heel spijtig en vroeg of ik eventueel interesse had in zijn fotoverzameling. Uiteraard had ik die interesse wel. Toen haalde hij uit een naburige kamer een grote, duidelijk heel zware houten koffer met hangslot. Daarnaast bewaarde hij in die koffer ook heel wat pornoboekjes met kindersex, en ook een aantal luxueuze, in die tijd toegelaten en gangbare fotoboeken met naakte jongens zoals Boys will Be boys, Boys will be Boys Again en dergelijke naturistische publicaties, vooral van Hajo Ortil.

Ik had kunnen en willen weglopen, maar wist me helemaal geen houding aan te nemen. Hij had me als het ware helemaal in zijn mentale greep. Toen trok ik mijn stoute schoenen aan en zei dat ik zeker niet voor zoiets gekomen was, en dat ik hem liever nooit meer ontmoette. Ik trok de deur achter me dicht en vertrok. Maar… het verhaal was nog niet ten einde…. Een paar weken later werd ik in de vooravond gevraagd om naar de receptie van het preventorium te komen gezien er bezoek was voor mij.

Ik had echt geen keuze, maar ik stond doodsangsten uit. Ik wist niets beters te verzinnen dan te zeggen dat hij maar beter naar de achterkant van het gebouw kon rijden en dat we dan samen wel de koffer boven zouden krijgen, waar ik me voornam hem te verstoppen? Hij reed dus naar de achterkant van het gebouw, en het lukte ons inderdaad die loodzware koffer op mijn kamer te krijgen. Kamer die ik echter deelde met M. Mijn kamergenoot was echter zo discreet om nooit enige opmerking over die koffer te maken.

Het eerstkomende weekend dat M. Ik haalde emmers water en bleekwater naar boven, en meerdere rollen vuilniszakken. Daarna wrong ik de natte pulp zo goed mogelijk uit, en propte de pap in drie vuilniszakken die ik in elkaar had gestopt, zowel om het lekken tegen te gaan als om ze ondoorzichtig te maken. Ik had er elke vrije minuut van gans dat loodzware weekend voor nodig om de klus te klaren, en daarna zette ik die vuilniszakken bij de tientallen andere vuilniszakken die dagelijks in het preventorium werden aangemaakt en afgehaald.

Alleen de vijf mooie luxe — naturistische — fotoboeken had ik behouden, en de koffer bleef afgesloten op mijn kamer staan tot ik de kans zag om tijdens een weekend met vaders auto over en weer te rijden en de houten koffer te verbergen in de DOKA die ik inmiddels thuis had kunnen inrichten in een deel van de vroegere koeienstal.

Mijn vriendin ging soms een hele, soms een halve dag en soms niet. Soms ging ze in het weekend en soms door de week, soms allebei. We hebben vooraf een overeenkomst moeten tekenen van wanneer ze moest komen en hoeveel lessen in de prijs zaten, maar voor zover wij hebben ervaren werd nergens moeilijk over gedaan. Uiteindelijk heeft ze een paar weken langer gestudeerd dan de bedoeling was, maar wel het examen in een keer gehaald.

Communicatie met de twee leraren en met Bruno was ook in orde. De prijs voor dit alles was als ik me niet vergis baht ong. Ook hier zou ik wat minpuntjes kunnen noemen en ik zou het slagingspercentage met een korreltje zout nemen.

Maar hadden we ons niet ingeschreven, dan had mijn vriendin het examen zeker niet binnen afzienbare tijd kunnen halen. Dat we in 3 maanden het voor elkaar gekregen hebben het examen te halen is behalve aan de inzet van mijn vriendin toch voor een belangrijk deel te danken aan de school. Het is voor Aziaten zonder talenkennis bijzonder moeilijk, bovendien had ik er geen idee van hoe het examen in elkaar zat en wist ik ook niet hoe ik haar vanuit NL. Ondanks het succes heeft het mijn vriendin ook heel wat tranen en slapeloze nachten gekost, maar dat vind ik vooral het Nederlandse ministerie van BUZA te verwijten.

Beste lezers, mijn vrouw heeft Thaidutch4U ook bezocht en het beeld wat wordt geschetst is volstrekt onherkenbaar. Dankzij de kwaliteiten van de school heeft ze nu vrijstelling voor de Toets Gesproken Nederlands. De opleiding van Thaidutch4U is bijzonder goed en degelijk. Als ik het vergelijk met de cursus inburgering hier in Nederland dan is Thaidutch4 u kwalitatief op een veel hoger niveau.

Ik kan me ook niet voorstellen dat het zo slecht is als ik de gelukkige foto's van de geslaagden op de site zie. In Nederland hebben de cursisten nog regelmatig contact met elkaar en ze zijn zeer tevreden over de opleiding. Uiteraard moeten er regels zijn, want stel je maar eens voor dat je thaise vrouwen en soms een man in 6 weken moet opleiden.

De meeste hebben niet meer dan thai lagere school of minder. Ik weet ook dat de regels er zijn om drankgebruik en drugsgebruik te voorkomen.

De achtergronden van de leerlingen zijn niet allemaal even vlekkeloos. Ook dat wil nog wel eens een enkele keer gebeuren en dat is niet bevorderlijk voor het leerproces en voor de resultaten van de anderen. Naar onze ervaringen is het vriendelijk streng, vooral gericht op leren en op het halen van het niveau van het basisexamen.

En volgens mij zijn ze daar ook voor op die school en is iedere nederlandse partner blij wanneer dat succesvol wordt afgerond. De docent en de verdere begeleiding op de school is door ons beiden als zeer betrokken ervaren.

Inderdaad vertelt de docent hoe de vlag er voor hangt. Vaak is het ook de enige "buitenstaander" die je iets eerlijk kan vertellen over je aanstaande partner. En de werkelijkheid kan wel eens hard zijn. Ik en mijn vrouw kunnen in ieder geval Thaidutch4U van harte aanbevelen. Het is een geweldige, betrokken opleiding met een heel goed resultaat. Beste George, Dank voor uw uitgebreide antwoord. Ik ben benieuwd hoe lang het geleden is dat uw vrouw thaidutch4u heeft bezocht.

Ik heb namelijk sterk de indruk dat na eind een en ander ingezakt is daar. Ik ben niet de enige die zich negatief uit over deze school. Van de laatste groep is geen van de partners die ik gesproken heb positief. Bij de huidige groep ook geen een. Ik vermoed dat Hans zich verkeken heeft in de verzwaring van het examen.

Maar ja als professional zoals hij zichzelf beschouwt moet je dan of een toelatings examen afnemen of de cursus verlengen met een aantal weken. Ik begrijp ook dat huisregels gesteld moeten worden. Mijn partner gebruikt absoluut geen drugs noch een druppel alcohol. En werd compleet afgesoufleerd. Verder als Hans zich als "buitenstaander" zijn mening moet verkondigen over de relatie kan hij wellicht beter een ander instituut openen Groeten. Dat ben ik helemaal met je eens Edwin, En als door Thaidutch4u openkaart gespeeld was via of een toelatingsexamen, of het voorstel om de cursus met bijbetaling te verlengen was ik er gelijk mee ingestemt Wat mij enorm tegenstaat is dat Hans niet naar zichzelf kijkt, maar de verzwaring doorrekend naar de cursisten en de partners.

Verder het commercieel belang en gewoon cursisten eruit te pesten vind ik weinig professioneel. Wederom mijn partner heeft wat bijlessen extra gedaan bij een taalschool in Bangkok, dus met nog steeds dezelfde achtergrond en opleiding. En ik merkte tijdens ons telefoon gesprek dat ze met sprongen vooruit ging. Meer dan in die 6 weken bij Thaidutch4u Tsja ben een kaaskop, aan wie ligt het dan? Neen bij Thaidutch4u was dit het pakket, en wederom liefste dat de "rotte appelen" huiswaarts gingen zonder enige restitutie van lesgeld.

Immers ging op verzoek van Hans de Docent. Ik ben vervolgens terecht gekomen bij de taalschool van Richard v. Heb 1 week extra lessen genomen ter voorbereiding van de herkansing voor het examen.

Hij geeft wel een soort garantie. Mocht het examen niet lukken kunnen extra lessen zonder extra kosten genomen worden. Dat is toch een heel andere manier van handelen.

Daarom mijn posting heb ik geplaatst in mijn beeld om mensen te behoeden in dezelfde valkuil te trappen als ik gedaan heb met alle ellende van dien. Goedkoop is duurkoop blijkt maar eens. Examen kost ook weer en Hans heeft "affiniteit" met lesgeven. In goed Hollands klooit ie dus maar wat an. Het is dat Hans een keertje een "foutje" gemaakt heeft door de e-mail adressen in de CC ipv de BCC te plaatsen ik vervolgens klankbord kon maken met de mede-partners.

Alleen waren ongenuanceerd gefrustreerd over deze taalschool. Ik werd zelfs door Hans op mijn vingers getikt dat het not-done was dat ik contact zocht met de mede-partners. Verbaasd me dus dat jullie allemaal een leuk contact met elkaar hebben in Nederland. Voorts ben ik benieuwd wanneer jouw vrouw de cursus afgelegd heeft bij Thaidutch4u. Als het voor was, ongetwijfeld een fluitje van een cent. Je ziet nu de zogenaamde docenten en instituten door de mand vallen vanwege verzwaring van de cursus door de Nederlande overheid Groeten Jacques.

Vervolgens ontvang ik de volgende bedreiging van ThaiDutch4u: In het Thailand forum is deze discussie al een halt toegeroepen. Zelf heb ik ThaiDutch4u ook aangeschreven medio toen ik op zoek was naar een cursus voor mijn vriendin ter voorbereiding op het WIB.

De antwoorden die ik toen kreeg, gaven mij eerlijk gezegd weinig vertrouwen dat ThaiDutch4u voor mijn partner de juiste opleiding bood. Bovendien vond ik de prijs die voor de cursus werd gevraagd ook behoorlijk aan de hoge kant. En de opgestelde regels leken mij eerder geschikt voor een jeugdvoetbalkamp.

Wij hebben er dus geen gebruik van gemaakt, dat mag duidelijk zijn. Ik heb van contacten van mij met Thaise partners gelijkluidende verhalen gehoord als die JacquesN hier schrijft. Weliswaar niet zo extreem, maar wel verontrustend. Mijn vriendin heeft toen hier in Nederland een privé cursus gevolgd bij een docente in Den Haag. Die heeft haar perfect begeleid en voor minder dan de helft van de kosten die ThaiDutch4u rekende. Met veel zelfstudie en hulp van mij is ze toen netjes geslaagd voor dat examen.

Wat een vreemde en negatieve berichtgevingen hier over ThaiDutch4?? Mijn partner heeft er van half oktober tot eind november 6 weken gezeten en heeft er zeer goede resultaten gehaald en is uiteindelijk geslaagd. Uiteraard is de betreffende docent Hans heel erg streng voor zijn leerlingen maar wel rechtvaardig. Hierdoor kunnen alleen goede resultaten worden behaald. Ook de strenge huisregels die ze hebben zijn niet meer dan normaal, aangezien ze toch iedere keer weer 6 weken lang een aantal mensen over de vloer krijgen die ze eigenlijk niet heel erg goed kennen en er natuurlijk wel keihard geblokt moet worden.

Er moeten natuurlijk geen mensen bij zitten die er zomaar even met de pet naar gaan gooien en een beetje lol denken te kunnen trappen. Ik kan iedereen die moet inburgeren in Thailand ThaiDutch4U dan ook zeer aanraden. Echt een prima school!! Het weerwoord van Hans ontbrak nog. Ik heb met Hans contact gehad.

Hij schreef mij een uiterst genuanceerde mail waarin hij nogmaals wijst op de complexiteit van het opnemen van groepen cursisten in zijn huis. Hans streeft ernaar het groepsproces positief te beinvloeden om zo een werkbare situatie te creeren en heeft daar ook veel ervaring in zoals de reacties van 2 posters hier laten zien.

Helaas komt het voor dat vrouwen niet de juiste keuze hebben gemaakt of in die omgeving niet goed functioneren. Hans kan daar niet altijd iets aan veranderen omdat hij het gewoon moet doen met de leerlingen die hij opneemt in zijn huis en die leerlingen ook zelf een flinke inspanning moeten leveren. Jammer dat Docent Hans niet direct reageert op dit forum. Uiteraard zal, en zo staat Hans bekend, de schudvraag absoluut niet bij hem liggen. Immers hij weet van te voren wat van hem verwacht wordt, en het is zijn aanbieding inclusief kost en inwoning.

Misschien heeft Hans zelf wel een fout gemaakt met een taalschool te starten. Wederom laat de cursisten een toelatingsexamen of interview afnemen, zodat de docent kan bepalen of de student potentieel geschikt is.

Speel daarin openkaart en ik vind het nog steeds een verkeerde gang van zaken dat hij de cursus gelden opstrijkt en vervolgens de minder geschikte studenten zonder restitutie te tent uitpest. Ik zit met stijgende verbazing deze thread te lezen. Voor mijn BP heb ik een boekje gekocht van 15 Euro bij http: Ik zou dus iedereen die het vermoeden heeft dat zijn of haar BP voldoende intelligent is om zelfstandig te leren dit willen aanraden.

Neem gewoon contact op met het vertaalbureau zij hebben de cursus in Thai-NL geschreven. Bovendien leert het boekje meer dan enkel het inburgeringsexamen. Alle NL woorden staan fonetisch in het thai. Zodat je BP tot je eigen verbazing plotseling met het boekje in de hand NL woorden kan gaan uitspreken die ze nog nooit eerder hebben gehoord. Ik weet nie tof ze bij Suwannapoom al een nieuwe versie hebben die aangepast is aan het nieuwe examen.

Maar ik denk het wel. Ga dus eerst eens kijken of er andere, betere en goedkopere oplossingen zijn dat dit soort schooltjes. Inmiddels zijn er met behulp van dit boekje ook een aantal van onze vrienden en kennissen geslaagd. NP, uiteraard had ik mijn vriendin ook liever zelf voorbereid met een boekje van 15 euro. Wij hebben in het eerste bericht van deze draad de achternaam van de cursusaanbieder verwijderd.

Hij was niet gevoelig voor het feit dat zijn naam op zijn site al zeer vaak voorkomt. Ter ondersteuning van uw oordeelsvorming verwijzen wij graag naar de homepage http: U kunt via het knopje "docent" door gaan naar de openbare informatie die de cursusgever over zichzelf heeft geplaatst. De berichten die wij van ThaiDutch4You hierover kregen waren onaangenaam en soms zelfs onbetamelijk. Beste beheerder, u hebt helaas een ',' komma aan de link toegevoegd waardoor ie onbruikaar wordt Vandaar ook dat ik zei: Indien je het vermoeden hebt dat je BP voldoende intelligent is om het zelf te leren.

En verschillende kennissen van ons hebben het echt met succes afgerond. Bovendien kun je je BP 3 maand uitnodigen in NL. Dan is er alle rust om te studeren in een heel koel klimaat Laat iedereen er gewoon eens over nadenken voor ze met zo'n De eigenaar van ThaiDutch4u, jptouss, is wegens stalken en beledigen van het beheer verder gebruik van zijn account ontzegd.

Mijn ervaringen van afg. Maart waren ongeveer van dezelfde strekking als die van de topicstarter verdere tekst en uitleg lijken me overbodig. Het lijkt mij dat de reactie van de site beheerder zelf een grote bevestiging is hoe Hans T. Als het niet naar zijn zin gaat wordt je bedreigd of gestalked. Triest voor de studentes. Beste Lezers, De uitslag van mijn partner is bekend: Alle credits voor mijn partner natuurlijk maar ook voor Richard van Nederlands Leren Bangkok. Die school van Hans thaidutch4u is echt weggegooid geld geweest.

Wat Richard aan steun in 1! Probeer het of samen en via zelfstudie toen, en anders kies een goede taalschool uit. Er zit veel kaf tussen het koren.

Thaidutch4u die mijn partner een kansloze domme kip noemde is voor mij compleet afgesoufleerd. Hoi, Ik heb nog geen klachten gehad Ze gaat ook met stappen vooruit al blijft het begrijpend lezen moeilijk, maar dat zal op iedere school wel hetzelfde zijn. Dat er strenge tegels zijn is naar mijn mening logisch. Er word verwacht ook door ons, partners dat na 6 weken een examen gehaald word.

De terugkoppeling die ik krijg is gewoon duidelijk. Niet altijd leuk, maar wel duidelijk. Mooi weer spelen heeft ook geen zin lijkt me. Tot zover tevreden dus. Ik ben op dit moment op zoek naar een Nederlandse school voor mijn vriendin in Thailand. Die Thaidutch4u valt dus af en ITL met Bruno Massin valt ook voor mij af omdat zij computers gebruiken en mijn vriendin heeft gehoord dat die Bruno een Belg is, dat is natuurlijk helemaal van de "zotte" om een Belg een Nederlandse inburgeringscursus te laten geven.

Mijn vraag is wie heeft er ervaring met die school van Richard van der Kieft, ik heb al telefonisch contact met hem gehad en hij komt aan de telefoon goed over, wie heeft er ervaring met deze school? Bruno geeft zelf geen les, dat besteedt hij uit aan Nederlanders.

De meeste lesuren zijn idd via de computer. Beste josverhage, Ik heb de wijsheid niet in pacht en ervaringen zijn persoonlijk. Zowel voor mij als mijn partner. Hetgeen ik je kan zeggen is dat mijn partner bij Thaidutch4U haar lessen heeft gehad, onlangs is geslaagd voor haar examen ten tijde van de overstromingen en moeilijke toegang tot Bangkok. Nog steeds heeft ze regelmatig contact met hun. Wij zijn ook erg geholpen door Thaidutch4U met de planning van het examen onder de moeilijke omstandigheden in Bangkok.

Mij is het erg goed bevallen! Die andere school ken ik niet, dus daar kan ik niets over zeggen. Heren en misschien ook dames, Ook ik wil even mijn ervaringen met jullie delen en wellicht mensen waarschuwen voor de taalschool Thaidutch4u van Hans T.

Mijn vriendin en ik waren in de veronderstelling dat zij daar onderricht zou krijgen in de Nederlandse taal. Vantevoren gebeld met de heer T. Nu is mijn vriendin 1 x 3 maanden in Nederland geweest voor vakantie dus zou ze volgens Hans T. Helaas ben ik genoodzaakt lange dagen te maken, van Misschien wat naïef van mij maar ik dacht ze gaat daar toch naar school straks niet wetende dat Thaidutch4u alleen probeert klaar te stomen voor het inburgeringsexamen.

Dat bleek pas de eerste week dat mijn vriendin daar intern op school zat. Mijn vriendin 49 is net als ik 55 al op leeftijd en heeft vanwege het overlijden van haar vader slechts 3 jaar lager onderwijs kunnen volgen, toen moest ze al werken om voor het gezin te zorgen. Dit kreeg ik al de tweede dag van Hans T.

Ze moet hard aan de slag. Het eerste proefexamen elke zaterdag was al na een week, de score was, zoals ik wel verwacht had, dus erg laag. Mijn vriendin behoorde gelukkig niet tot de twee. Ik bel ELKE dag met mijn vriendin dus ook toen zij daar op school zat. In de eerste week kreeg ik al te horen van haar dat het heel moeilijk was en dat Hans T. Dit vond zij niet leuk. Ik had namelijk tegen haar gezegd dat ik wist dat Nederlands een moeilijke taal is en dat zij haar best moest doen en dat zij niet meer kon doen dan dat.

In de loop van de tweede week kreeg ik van mijn vriendin de indruk dat hij haar en enkele dames echt een beetje aan het 'weg'pesten was.

Hij wilde alleen tijd steken in dames die al redelijk Nederlands konden die houden zijn slagingspercentage natuurlijk hoog de rest was niet interessant. Ik kreeg van hem te horen dat zij niet naar hem luisterde en dat zij meer woordjes moest leren en niet moest schrijven, dat werd toch niet gevraagd. Nu weet ik dat ik ook slechts kan leren als ik iets opschrijf dus zo gek vond ik het nog niet van haar.

De derde week werden de pesterijen zo erg dat ik haar elke dag huilend aan de telefoon kreeg. De derde zaterdag na het proefexamen waren de dames de school min of meer ontvlucht en toen ik haar belde waren alle dames in de stad.

Ik kreeg enkele dames, 2 spraken redelijk Engels, aan de telefoon die mij verzekerden dat mijn vriendin echt haar best deed maar dat het niet zo makkelijk was voor haar en dat de leraar niet blij met haar was zacht uitgedrukt. Hij dronk tussen de middag wiskey terwijl zij niet mochten drinken en hij fluisterde de dames dingen in het oor zoals: Op de maandag daarna kreeg ik haar weer helemaal overstuur aan de telefoon en heb haar gezegd dat zij maar moest stoppen als het zo erg was.

Dinsdag heeft zij ook daadwerkelijk tegen de leraar gezegd dat zij zou stoppen en haar broer heeft haar woensdags opgehaald. Omdat de meidengroep best wel hecht was had zij nog steeds telefonisch contact met twee van de dames.

Alle dames hebben nog de zaterdag afgewacht en proefexamen gedaan. Toen hij echter tijdens het examen weer uit zijn dak ging tegen één van de dames hebben alle dames hun spullen gepakt en zijn vertrokken. Eén van de dames, waarvan ik haar vriend ook heb gesproken, moest 10 januari examen doen.

Haar vriend is 7 januari naar Thailand vertrokken, zij hebben zich twee dagen opgesloten in een hotel en alleen maar geleerd.

En deze dame is geslaagd, chapeau Kit!! Ik zelf kom net terug uit Thailand en heb daar een andere school bezocht om te zien of mijn vriendin hier wel zou kunnen aarden. Ik heb de leraar gesproken en deze zegt dat ik mijn verhaal moet vertellen om mensen te waarschuwen. Hij krijgt namelijk heel veel dames die les hebben gekregen bij Thaidutch4u maar die of zijn weggestuurd of weggepest.

Sommige dames zijn echt bang voor Hans T. Dat is uitermate vervelend om te horen. Je kunt je haast niet voorstellen dat het er daadwerkelijk zo aan toe gaat. Natuurlijk valt het voor een buitenstaander niet te controleren, maar als iemand "makkelijk" geld wil verdienen dan zou het mij niet moeten verbazen om je als docent te beperken tot leerlingen met een hoog slagings percentage.

Het lijkt mij dat je als taal docent weet dat je met mensen van allerlei achtergronden te maken krijgt, en dus verschillende uitdagingen.

De ene cursist zal met gemak door het hele traject heen fietsen, de andere moet je op sleep touw nemen of een duwtje in de rug moeten geven. Zelf hebben wij er voor gekozen met behulp van goed studiemateriaal o. Dat bevalt tot nu toe prima. Straks als mijn vriendin 3 maanden hier is alles herhalen en dan wellicht van de zomer het examen afleggen. In jouw geval zou ik inderdaad voor een goede docent kiezen, zodat je vriendin ook was extra les krijgt in bijvoorbeeld maat eenheden. Natuurlijk is het makkelijk grapjes maken over iemands slechte opleiding, maar dat is gewoon gemeen.

Een lage of geen opleiding maakt iemand nog niet dom, maar is een teken dat de theoretische kennis van 't een en ander helaas nogal beperkt is.

Niets mis mee, want dat zegt niets over iemands kwaliteiten of persoonlijkheid. Succes in iedergeval, hopen dat het via die andere school wel lukt. Je vriendin lijkt me gemotiveerd dus met een goede docent moet ze vast en zeker slagen! Als je een goede en eerlijke docent of instelling hebt met passie voor zijn vak lijkt mij het dat zo iemand volledig open kaart speelt over voortijdige uitval en waar mogelijk de redenen , slagings percentages en andere achtergrond informatie.

Al valt dat natuurlijk ook makkelijk te manipuleren Met mijn posting van dik een half jaar geleden en Hans T van Thaidutch4u die mij erger dingen dan branden in de hel toewenste, had ik gehoopt dat hij geleerd had van mijn acties. Helaas en met verdriet in mijn ogen lees ik nu weer dat de docent van Thaidutch4u zijn leven niet gebeterd heeft, sterker nog die vent is lijkt het zich nog absurder gaan gedragen. Nu het inburgeringsexamen een noodzakelijk kwaad is om een MVV te mogen aanvragen, kan ik mij niet voorstellen dat het de bedoeling van de Nederlandse overheid is dat malafide taalschooltjes hierbij hoogtij kunnen vieren.

Mijn partner en ik hebben gelukkig dit hoofdstuk en deze ellende kunnen afsluiten, toch is het heel triest voor de Thaise heren en mevrouwen en de achterban in Nederland dat zo'n man gewoon vrijuit gaat. Ik ben benieuwd of hier mede slachtoffers zijn die willen bijdragen een een email naar de Nederlandse ambassade in Bangkok om een negatief advies voor Thaidutch4u aftegeven Heren en misschien ook dames, Ook ik wil even mijn ervaringen met jullie delen en wellicht mensen waarschuwen voor de taalschool Thaidutch4u van Hans T.

Hoi Jos, Meen je dat echt wat je zegt over een Belgische leraar of was dat een grapje. Over het algemeen spreken Belgen technisch gezien het beste Nederlands. Ze winnen vaak dictees en zijn vaak ook echt sterk in gramatica. Veel belangrijker is dat het een goede docent is die een goede methode hanteerd en inderdaad ook goed kan omgaan met mensen van verschillend niveaus. Op zo'n cursus zul je geen goed Nederlands leren, dat kan ook niet in die korte tijd. Het gaat er om dat je efficiënt wordt voorbereid op het examen.

In de Dominicaanse Republiek wordt de inburgeringsles gegeven door een Dominicaanse. Dat zou volgens jou niet kunnen, maar deze dame is wel beëdigd vertaler Spaans-Nederlands. Dus zo simpel kan het oordeel niet zijn. Wij hebben gekozen voor een 3 maanden verblijf in Nederland met een cursus van 4!

Naast de les is het grote verschil dan dat je BP de hele periode mensen Nederlands hoort spreken. Omdat het een spreekexamen met een computer is, is klankvorming erg belangrijk.








Amsterdam erotische massage gratis s homo

  • Ik ben in ieder geval blij dat ik nooit meer iets met de beste man te maken zal hebben. Geheel gratis, uniek in Nederland, kom je?.
  • 783
  • GEILE OUWE KUT ESCORT EN PRIVE LIMBURG
  • 356
  • Erotische massage delft kim holland escort